Comments (0)

By faforfun, 6 July 2008 2:43 am

อโรคยา ปรมาลาภา ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ
หลังจากป่วยมา 2 สัปดาห์ ขอยืนยันว่าคำ ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ จริงๆ
รู้สึกว่าเป็นครั้งแรกที่ป่วยเล็กน้อยได้ยาวนานขนาดนี้ สงสัยเป็นสัญญาณเตือนเรื่องอายุ (แก่แล้ว แง้ๆๆ ) กับสุขภาพ
จริงๆ อาการก็ไม่ได้เป็นไรมาก ได้แก่
1. ปวดหัว (แล้วนอน)
2. พอหายปวดหัว (ก็ตื่นมาตอนเช้ากินข้าวเช้า ไม่น่าเชื่อว่าทำได้ ลากตัวไปทำโน้นทำนี่)
3. บ่าย พอเจออากาศหนาว ก็ง่วง มึน (ลากตัวกลับบ้าน) แล้วก็ ไปที่ข้อ 1. เป็นอย่างนี้เกือบ 2 สัปดาห์
เพิ่งออกจาก Loop ได้เมื่อวานเพราะว่า นอนไป จะ 20 ชม.
ส่วนอีกเรื่อง ฟันผุอีก เครียดเลย ที่อุดฟันแตก เซ็งโครต ไม่ชอบไปหาหมอฟันเลย
แต่ทุกอย่างก็ไม่ได้แย่ทั้งหมด ช่วงเวลาที่ป่วยทำให้คิดอะไรได้เยอะ
1. จิตใจสำคัญกว่าเรื่องอื่น ตามด้วยสุขภาพ (เลยไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น) ปลงได้อีกเรื่อง
2. ตอนที่ป่วย ได้ฝึกสวดมนต์สะเลย ประมาณว่า เครียด ทำงานไม่ได้ สวดมนต์ดีกว่า ช่วงนี้พยายามสวดมนต์ทุกวัน
3. ได้ตื่นเช้า ประมาณว่า รีบนอน พอตื่นเช้าเลยได้ใส่บาตร (บาปหนา) แล้วกินข้าวเช้าด้วย (เช้าเราแต่สายคนอื่นหรือป่าว)
พอหายแล้ว สาธุ พรุ้งนี้ไปทำบุญดีกว่า

Share on Facebook